Jarosław Woroń

  

Inhibitory SGLT2 – dlaczego empagliflozyna stanowi znaczny postęp w farmakoterapii cukrzycy?

SGLT2 inhibitors – why a synthesis of empagliflozin is a significant progression in diabetes pharmacotherapy? Medycyna Faktów 2020; 2(47): 147-150. DOI: 10.24292/01.MF.0220.2
STRESZCZENIE

Empagliflozyna jest pierwszym lekiem hipoglikemizującym o udokumentowanym bezpieczeństwie sercowo-naczyniowym, który ogranicza ryzyko zgonu z każdej przyczyny. Mechanizm jej działania polega na zmniejszaniu reabsorpcji glukozy przez hamowanie w nerkach SGLT2. W efekcie dochodzi do indukowania cukromoczu, co z kolei powoduje utratę energii i glukozy z moczem skutkującą poprawą kontroli glikemii, wyrównaniem cukrzycy i spadkiem masy ciała. W badaniu EMPA-REG OUTCOME jej dołączenie do standardowej terapii cukrzycy zmniejszyło o 14% ryzyko zgonu sercowo-naczyniowego, udaru lub zawału niezakończonego zgonem i o 32% zredukowało śmiertelność ogólną.

ABSTRACT

Empagliflozin is the first hypoglycaemic drug with proven cardiovascular safety and reduces the risk of death from any cause. Empagliflozin reduce glucose reabsorption, inhibiting SGLT2 in the kidneys. This induces glucosuria, which causes loss of energy and glucose in the urine and resulting in improved glycemic control, diabetes control and weight loss. In the EMPA-REG OUTCOME study empagliflozine in combination with standard diabetes therapy reduced the risk of cardiovascular death, stroke or non-fatal stroke by 14% and reduced overall mortality by 32%.

POPRZEDNIE NUMERY